Algorithmic trading

Algorithmic trading, nazywany także algo tradingiem, black-box tradingiem lub robo tradingiem (w polskojęzycznych źródłach często można się spotkać z określeniem automatu inwestycyjnego lub robota inwestycyjnego), polega na wykorzystaniu elektronicznych platform do składania zleceń przy wykorzystaniu algorytmu do podjęcia decyzji dotyczących czasu realizacji, ceny czy ilości jednostek. Najczęściej cały proces odbywa się całkowicie bez udziału człowieka.

Algorithmic trading jest szeroko stosowany przez instytucje zarządzające funduszami w celu np. podzielenia dużego zlecenia na serię mniejszych, aby zachować pełną kontrolę nad ryzykiem oraz wpływem zlecenia na rynek i wysokość kursów. Strona sprzedająca (animatorzy rynku, fundusze hedgingowe) zapewnia w ten sposób płynność na rynku, generując i wykonując zlecenia w sposób automatyczny.

Szczególną podgrupę algorithmic tradingu stanowi tzw. high frequency trading (HTF), w którym komputer podejmuje złożone decyzje (których wynikiem może być złożenie zlecenia) na podstawie informacji otrzymywanych drogą elektroniczną, zanim jakikolwiek człowiek będzie w stanie przetworzyć otrzymane informacje i na nie zareagować. Rozwój HFT spowodował drastyczną zmianę w strukturze rynku, szczególnie jeśli chodzi o sposób generowania płynności.

Algorithmic trading może być wykorzystywany przy dowolnych strategiach inwestycyjnych, włączając animację rynku, międzyrynkowy spreading, arbitraż czy spekulacje (włączając podążanie za trędami). Decyzje o inwestycji mogą być wspierane przez algorytmy w dowolnej fazie, mogą też odbywać się całkowicie autonomicznie.